Je ouders blijven je ouders.

Zo eigen en vertrouwd.

Je wilt ze niet graag missen

Omdat je van ze houd.

Maar eens dan komt de dag.

Dat je ze moet laten gaan.

Je hart zegt dat het goed is.

Maar in je ogen blinkt een traan.

           Een speciaal plekje voor mijn ouders op mijn site mag niet ontbreken.

      Op onze trouwdag waren zij er zeker bij dit lieten zij ook horen door de enorme knal onweer die kwam op het moment dat ik de trouwring van mijn vader bij Rob om zijn vinger schoof.

 En niet alleen zij maar een heleboel mensen van wie wij houden waren erbij op onze trouwdag. Namens Sita van der Zwaag zijn wij daar achter gekomen

Sita bedankt dat je dit met ons wilde delen....Super dat jullie er allemaal bij waren.....

 Zo trouwden mijn ouders op 28 Augustus 1946

Als een bloem 

Als een bloem zo is het leven.
Het begin is teer en klein.
De een die bloeit uitbundig .
De ander geurt heel fijn.
Sommige bloemen blijven lang .
De ander maar heel even.
Vraag niet bij welke groep je hoort.
Want dat is het geheim van het leven. 

Dag lieve ma ik hou van u.

Onze herinnering
 
        Een lege plek .
Een groot gemis.
Een fijne herinnering .
Is al wat er nog is.
Waar ben je nu .
Vragen wij ons af.
Wij voelen nog de liefde.
Die u ons gaf.
U te kennen dat vonden we fijn.
U los te laten dat doet ons pijn.
We zullen u missen in dit leven.
En altijd om u blijven geven.

Dag lieve pa ik hou van u.

      In liefde volle herinnering aan mijn twee lieve ouders .