een moeder hebt

Ben je gelukkig

Ook al is ze soms boos en nukkig

Vaak hoor ik iemand roepen

Wat heb ik een rot moeder

Maar als je de jouwe hebt verloren

Ga je je aan die woorden storen

Want je kunt allen nog maar dromen

Over dingen die nog konden komen

Dus voor ieder die nog een moeder heeft

Laat haar weten dat je om hart geeft

Als ik de pijn in een leven kan verzachten.

Een wond kan stelpen.

Of een kwijnende merel terug kan zetten in zijn nest.

Dan leef ik niet voor niets.

Ik ben maar een mens.

Maar ik ben er in ieder geval éen.

Ik kan niet alles doen.

Maar ik kan wel iets.

Dat wat ik kan doen.

Zal ik niet weigeren.

Ik wil je zo graag bellen.

Ik ben benieuwd hoe het met je gaat.

En ik zou je willen vragen.

Is het voor ons nu echt te laat.

Maar bij het indrukken van jou nummer.

Voel ik me handen trillen.

Dus leg ik de telefoon maar weer aan de kant.

Maar als jij eens wist.

Hoe jou stem in mijn gedachten brandt.

Soms lijkt het alsof je er altijd al was.

Alsof ik je een leven lang kent.

De lach om je mond ...je woorden.

Jij neemt me gewoon zoals ik ben.

Samen mijmeren we over emoties

Die momenten zijn mij zo dierbaar.

Geen verplichtingen en geen poses.

Maar oprechtheid siert elk gebaar.

Ik voel me zo goed dicht bij jou.

Je bent lief en zoveel meer.

Ook al gaan er weken voorbij.

Er komt altijd weer een volgende keer.

Jouw puurheid raakt mij het meest.

Je openheid zo waardevol en fijn.

Vriendschap een wonder op zich.

Twee zielen samen op éen lijn.

Mijn hand is er voor jou.

Je leerde er aan lopen.

De deuren van mijn hart.

Staan altijd voor jou open.

En als er tranen komen.

Door zorgen groot of klein.

Dan zal mijn uitgestoken hand.

Er altijd voor je zijn.

Een moeder is vaak een
rots in de branding.
Altijd sterk, altijd paraat.
Daarom is het best heel moeilijk,
dat ze me hier op aarde verlaat.
Ik heb mijn moeder niet verloren,
daarvoor gaf ze mij teveel.
Wat zij me zei dat blijf ik horen,
van wat ik ben is zij mijn deel.
Ik kom haar overal tegen, in wat
ik doe en wat ik laat.
Zij was en blijft
voor mij een zegen
Waarvan het spoor steeds
verder gaat.

Zou jij het weten wat ik voor jou voel.

Zou jij het weten wat ik daarmee bedoel.

Ik smelt bij het zien van je ogen.

Ik val voor je als je naar me lach.

Hoe kan ik je vergeten de hele dag.

Hoe zou ik je moeten vergeten.

Als je weggaat ver weg van mij.

Er gaat geen dag voorbij dat ik me afvraag.

Denk je ook wel eens aan mij.

Zijn dit nu alleen maar dromen .

Of is er iets van waar.

Als er een god bestond zou ik enkel vragen.

Maak mijn dromen waar.

Hoe lang zal dit nog doorgaan.

Hoe lang duurt dit verdriet.

Hoe lang moet ik de dagen tellen .

Totdat ik je weer ziet.

Ik wil het je zo graag zeggen.

Dat ik heel veel van je hou.

Hoe moet ik het je vertellen.

Dat dit oprecht is .

En alleen voor jou.

Tranen lopen er over mijn wangen.

Bij het afscheid als je gaat.

Merk jij er iets van.

Of weet je niet eens dat ik bestaat.

Wat zijn jouw gevoelens voor mij.

Wanneer geef jij je eigen bloot.

Of zal er altijd die muur zijn.

Die onze liefde dood.

Ben je anders dan een ander.

Ja natuurlijk,jij bent jij.

Want je bent apart geschapen.

Uit een ander hoopje klei.

Kijk gerust eens in de spiegel.

Naar het kunstwerk dat je bent.

Jouw gezicht,jouw lijf en leden.

Jouw karakter, jouw talent.

Zie je wel,je bent een wonder.

Niets aan jou is saai of grijs.

Wees maar jij en wees bijzonder.

Zing gewoon je eigen wijs.

Ik heb thuis een potje

Op het potje staat verdriet
Ik doe er vaak verdrietjes in
Want als ze klein zijn ...
Huil ik niet.

Steeds als er iets tegenzit
Er iets gebeurd wat ik niet wil
Open ik het potje
Gooi het er erin heel stil.

Maar gisteren was de laatste
Druppel iets te veel

Van al die stukjes klein verdriet
Kreeg ik een brok in mijn keel

Mijn hand begon te trillen
Verdriet vloog met golven uit de pot omhoog
Een traan begon te rollen
Ik voelde mij erg rot

Een onbedaarlijk snikken deed me trillen overal
Ik zat echt tot mijn haren
In het diepste diepe dal

Het was met rood omrande ogen
Toen ik mijzelf weer rustig kreeg
Opgelucht keek ik naar mijn potje
Het potje ... Dat was leeg

Dus zie je iemand lopen?
Rode ogen en heel bedeesd
Dan vraag je niets meer
Dan weet je 
Zijn potje is pas vol geweest

© 2008 Alle rechten voorbehouden.   WebDesign:   Desiree Snelders